Rządowy projekt. Co z nim jest nie tak?

W tym tygodniu media ujawniły wreszcie ogólny zarys rządowego projektu regulującego sytuację osób chcących skorygować płeć transseksualnych. Samego tekstu projektu nadal nie miałem w rękach – podobnie jak Trans-Fuzja – więc jestem zmuszony bazować na niepełnych doniesieniach medialnych.

Jak wyglądają główne wady założenia projektu i dlaczego mi się nie podobają?

Wątki K/M w literaturze: Jeffrey Eugenides, "Middlesex"

Nagrodzona w pełni zasłużonym Pulitzerem za 2002 rok powieść obyczajowo-historyczna, poruszająca wątek interseksualności.

Middlesex nie jest powieścią, którą czyta się z zapartym tchem, przewracając w pośpiechu strony, żeby dowiedzieć się, co było dalej. To fantastyczny literacki deser, którym należy się powoli delektować, barwna epopeja XX wieku.

Narratorem tej długiej, snującej się miękko opowieści jest Cal Stephanides – czterdziestoletni człowiek, który opowiada historię swojej rodziny i własną.

Przychodzi trans do psychologa

Ponieważ w ostatnim roku o wiele za bardzo zaangażowałem się w sprawy innych ludzi, zapominając o sobie (choroba zawodowa) i przez to wpadłem w depresję, a poza tym trochę za bardzo właziłem sobie w drogę, stwierdziłem, że postąpię profesjonalnie i udam się do psychologa.

Najpierw przeżyłem niespodziankę w postaci obowiązku  uzyskania skierowania od lekarza pierwszego kontaktu i czasu oczekiwania na wizytę. Uzyskałem skierowanie bez trudu, poszedłem, zapisałem się na wizytę…

Psychologa nazwijmy magistrem C.

Etapy korekty płci w Polsce

Korektę płci w Polsce można podzielić na kilka etapów.

1. Diagnoza

Pierwszym jest diagnoza pacjenta jako osoby transseksualnej, dokonywana przez specjalizującego się w tym lekarza seksuologa. Oznacza ona serię wywiadów z nim, psychiatrą i psychologiem, konieczność dostarczenia badań genetycznych i innych zleconych badań medycznych.

Nie ma jednej skutecznej metody zdiagnozowania transseksualizmu – można co najwyżej wykluczyć zaburzenia powodujące, że człowiek utożsamia się z płcią inną niż wskazują na to genitalia – i każdy lekarz wypracował sobie inny kanon badań niezbędnych mu do postawienia diagnozy.

Niektórzy lekarze nadal zlecają test realnego życia, co oznacza, że osoba transpłciowa musi – bez względu na swój wygląd i sytuację życiową – przez dwa lata funkcjonować w roli zgodnej ze swoim Ja. To zalecenie wzbudza wiele kontrowersji.

Opresja i odwaga osób transseksualnych. Dogłębna charakterystyka transseksualnego środowiska

Tekst powstał jako esej zaliczeniowy u prof. Marka Kosewskiego i bazuje na jego książce Wartości, godność i władza, dostępnej jako legalny e-book tutaj. Z niej zaczerpnięte są takie pojęcia jak: sytuacja pokusy i sytuacja upokorzenia, satysfakcja godnościowa, relacyjność, regresja i identyfikacja z opresorem, a także motywy etosu grupowego i dysydentów.

Esej jest zrozumiały  bez znajomości książki, niemniej jednak znajomość teorii, na której bazuję, pozwala wyciągnąć z niego więcej – dlatego uzupełniłem esej ramkami z definicjami używanych terminów.

Wstęp

Życie zgodnie z własnym Ja wymaga zachowań zgodnych z wartościami takimi, jak: uczciwość, prawdomówność, niekiedy także odwaga. Część ludzi nie czuje, by mogło bezpiecznie wyrażać siebie. Należą do nich zwłaszcza najróżniejszego rodzaju mniejszości. Jedną z nich, której chciałbym poświęcić uwagę w niniejszej pracy, są osoby transseksualne. To środowisko jest mi doskonale znane za sprawą wieloletnich obserwacji uczestniczących – metody, dzięki której poznałem zachowania grupy w naturalnym dla niej środowisku.